Greek · Strong’s G1438
ἑαυτοῦ
heautoû
him- (her-, it-, them-, also (in conjunction with the personal pronoun of the other persons) my-, thy-, our-, your-) self (selves), etc.
Derivation:
from a reflexive pronoun otherwise obsolete and the genitive case (dative case or accusative case) of G846 (αὐτός);
338
Times used
0
Old Testament
338
New Testament
Verses (first 60 of 215)
- Matthew 3:9
- Matthew 6:34
- Matthew 8:22
- Matthew 9:3
- Matthew 9:21
- Matthew 12:25
- Matthew 12:26
- Matthew 12:45
- Matthew 13:21
- Matthew 14:15
- Matthew 15:30
- Matthew 16:7
- Matthew 16:8
- Matthew 16:24
- Matthew 18:4
- Matthew 19:12
- Matthew 21:8
- Matthew 21:25
- Matthew 21:38
- Matthew 23:12
- Matthew 23:31
- Matthew 23:37
- Matthew 26:11
- Matthew 27:35
- Matthew 27:42
- Luke 1:24
- Luke 3:8
- Luke 7:30
- Luke 7:39
- Luke 7:49
- Luke 9:23
- Luke 9:25
- Luke 9:60
- Luke 10:29
- Luke 11:17
- Luke 11:18
- Luke 11:21
- Luke 11:26
- Luke 12:1
- Luke 12:17
- Luke 12:21
- Luke 12:33
- Luke 12:36
- Luke 12:47
- Luke 12:57
- Luke 13:19
- Luke 13:34
- Luke 14:11
- Luke 14:26
- Luke 15:5
- Luke 15:17
- Luke 15:20
- Luke 16:3
- Luke 16:5
- Luke 16:8
- Luke 16:9
- Luke 16:15
- Luke 17:3
- Luke 17:14
- Luke 18:4
Words derived from it
Ask AI about this word
How heautoû is used across Scripture, in plain language.
Source: Strong's Exhaustive Concordance (1890), public domain. Verse list from the Strong’s-tagged King James Version.