Greek · Strong’s G2193
ἕως
héōs
a conjunction, preposition and adverb of continuance, until (of time and place)
Derivation:
of uncertain affinity;
148
Times used
0
Old Testament
148
New Testament
Verses (first 60 of 93)
- Matthew 1:17
- Matthew 1:25
- Matthew 2:9
- Matthew 2:13
- Matthew 2:15
- Matthew 5:18
- Matthew 5:25
- Matthew 5:26
- Matthew 10:23
- Matthew 11:12
- Matthew 11:13
- Matthew 11:23
- Matthew 12:20
- Matthew 13:33
- Matthew 14:22
- Matthew 17:9
- Matthew 17:17
- Matthew 18:21
- Matthew 18:22
- Matthew 18:30
- Matthew 18:34
- Matthew 20:8
- Matthew 22:26
- Matthew 22:44
- Matthew 23:35
- Matthew 23:39
- Matthew 24:21
- Matthew 24:27
- Matthew 24:31
- Matthew 24:39
- Matthew 26:29
- Matthew 26:36
- Matthew 26:38
- Matthew 26:58
- Matthew 27:8
- Matthew 27:45
- Matthew 27:51
- Matthew 27:64
- Matthew 28:20
- Luke 1:80
- Luke 2:15
- Luke 4:29
- Luke 4:42
- Luke 9:27
- Luke 9:41
- Luke 10:15
- Luke 11:51
- Luke 12:50
- Luke 12:59
- Luke 13:8
- Luke 13:21
- Luke 13:35
- Luke 15:4
- Luke 15:8
- Luke 16:16
- Luke 17:8
- Luke 19:13
- Luke 20:43
- Luke 21:32
- Luke 22:16
Ask AI about this word
How héōs is used across Scripture, in plain language.
Source: Strong's Exhaustive Concordance (1890), public domain. Verse list from the Strong’s-tagged King James Version.